|
بسم الله
الرحمن الرحیم
نقدها و پاسخها
دبیر
آقای تورج
امینی، تاریخ نویس بهائی معاصر، در پی انتشار نشریه ایام 29 (بهائیت؛ آن
گونه که هست، مورخ 6 شهریور 1386)، در همان روز انتشار نشریه، نقدی علیه
یکی از مقالات آن (مقاله آقای موسی فقیه حقانی با عنوان «مناسبات مانکجی
هاتریا با بهائیان») در سایتهای بهائی منتشر کردند که عنوان آن «آقای موسی
فقیه حقانی و دزدیدن تاریخ!» بود و آقای حقانی به دلایلی، از جمله: لحن و
شیوه غیر اخلاقی و غیر علمی آقای امینی در آن مقاله، از پاسخگویی به آن
خودداری ورزیدند.
علاوه بر
مقاله تورج امینی، در طول شهریور ماه و ماههای بعد، از سوی نویسندگان مختلف
بهائی، علیه ایام 29، مقالات متعددی در سایتهای بهائی منتشر گردید، که
متأسفانه یکی از اجزاء رئیسه آن مقالات، توهین و هتاکی بر ضدّ نویسندگان
ایام بود. نویسندگان ایام پس از ملاحظه صبورانه بازخوردهای منفی و مثبت
مقالات ایام، سرانجام مقتضی دیدند در ایام شماره 31 در حدّ ظرفیت محدود
نشریه، پاسخی به آن مقالات بدهند، که گویای روش برخورد علمی آنان با
منتقدان بهائی، و نیز نشانگر عیار صحّت برخی از مقالات مزبور باشد. یکی از
مقالات ایام 31، با عنوان «دلایل، قوی باید و معنوی» متضمن نقدی «روش
شناختی» بر نوع برخورد نویسندگان بهائی با ایام 29 بود، که ضمن آن، به
تناسب بحث، از «برخورد هتاکانه» آقای امینی نسبت به ایام نیز یاد و انتقاد
شده بود، بی آنکه مجال و حتی انگیزه نقد محتوایی مقاله ایشان علیه آقای
حقانی، در کار باشد.
آقای
امینی با مشاهده مقاله «دلایل قوی...» (البته با تأخیری حدوداً 20 روزه)
مجدداً دست به قلم بردند و با همان شیوه معمول خود (اتهام و رجزخوانی)، به
انتقاد از نویسندگان ایام (و در ضمن آن: شخص آقای حقانی) پرداختند. اینجا
بود که اصرار نویسندگان ایام به آقای حقانی برای پاسخگویی به آقای امینی
شدت گرفت و ایشان خوشبختانه پذیرفتند که به منظور روشنگری اذهان حق جو،
مقاله آقای امینی بر ضدّ خویش (با عنوان: آقای موسی فقیه حقانی و دزدیدن
تاریخ!) را نقد کنند، و خوشبختانه نقد ایشان با عنوان «هیاهوی بسیار برای
هیچ!»، در کنار مقاله آقای امینی بر ضدّ ایشان (یعنی آقای موسی فقیه حقانی
و دزدیدن تاریخ!)، اینک در معرض مطالعه و داوری خوانندگان هوشمند و نکته
سنجِ سایت حاضر قرار دارد.
این کار،
اما ، ناتمام می بود، اگر مقاله دوم آقای امینی نیز نقد نمی شد. هر چند که
به اعتقاد جناب حقانی، پاسخ ایشان به مقاله نخست امینی، به نحوی پاسخ به
مقاله دوم ایشان را نیز دربردارد. مع الوصف به نظر رسید که مقاله دوم آقای
امینی نیز توسط دوستان نقد و پاسخ داده شود ــ که داده شد و اینک متن آن
پاسخ، همراه با متن مقاله دوم آقای امینی، جهت ملاحظه و داوری، پیش دید شما
خوانندگان عزیز قرار دارد. درواقع، شما می توانید دو مقاله آقای امینی (بر
ضدّ ایام 29 و 31) را در کنار پاسخ های آن توسط آقای حقانی و دوستان ایشان،
یکجا ملاحظه و پیرامون آن داوری کنید. ضمناً آقای حقانی در ادامه تحقیقات
خویش پیرامون مانکجی هاتریا (مأمور مهم انگلیس در ایران) پس از انتشار ایام
29، به مطالب نو و تازه ای راجع به مانکجی دست یافتند که حیف دیدند
پژوهشگرانی که کارنامه این مهره مهمّ استعمار بریتانیا در ایران را تعقیب
می کنند، از آن بی خبر بمانند. لذا با تکمیل مندرجات مقاله «مناسبات مانکجی
هاتریا با بهادیان؛ بهائیت و سرویس اطلاعاتی انگلستان»، ویرایش جدیدی از آن
را ارائه دادند، که با درخواست از محضر ایشان، در سایت حاضر درج شد.
به
خوانندگان عزیز توصیه می کنیم که برای دستیابی کامل به حقیقت، مقالات زیر
را به ترتیب یادشده در آن، با دقت و حوصله مطالعه، و موارد نقد و ایراد را
با هم تطبیق دهند و نهایتاً با توجه دقیق به مجموع مقالات و مباحث مطروحه،
درباره مدّعیات طرفین داوری کنند:
1.
مقاله آقای حقانی راجع به مانکجی با عنوان
«مناسبات مانکجی هاتریا با بهائیان؛ بهائیت و سرویس اطلاعاتی انگلستان»،
مندرج در ایام 29 جام جم.(متن مقاله مزبوربه صورت
pdfدرسایت
حاضر،جهت تطبیق ومقایسه بانقد آقای امینی، موجود است)
2.
مقاله آقای حقانی راجع به مانکجی با عنوان
«مناسبات مانکجی هاتریا با بهائیان؛ بهائیت و سرویس اطلاعاتی انگلستان»
(ویرایش دوم با اضافات و تکمیلات)،
مندرج درسایت
حاضر.
3. نقد
آقای امینی بر مقاله جناب حقانی با عنوان: «آقای موسی
فقیه حقانی و دزدیدن تاریخ!».
4.
پاسخ حقانی به امینی با عنوان «هیاهوی بسیار برای
هیچ!».
5.
مقاله «دلایل، قوی باید و معنوی»، نوشته
گروه تاریخ جام جم، مندرج در در ایام 31.
6.
نقد امینی بر مقاله «دلایل قوی...» با عنوان
«جوابی کوتاه به مقاله "دلایل
قوی باید و معنوی" مندرج در روزنامه جام جم». و بالاخره:
7.
مقاله گروه تاریخ جام جم در پاسخ به نقد امینی (بر «دلایل، قوی باید ...»)
با عنوان « نقد آقای امینی بر ایام 31، و چند تأمل».
|
